ಅದೊಂದು ಕಾರ್ಗಾಡು ರಾತ್ರಿ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಲ್ಲ, ಕಾಡಿನ ಒಳಗೆ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ದಿನವೂ ಆ ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಬ್ಬರು ಓಡಾಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಆದರೆ ಆ ರಾತ್ರಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ಗಾಳಿಯ ಸೀಳು ಶಬ್ದ, ಕಾಡಿನ ಕೀಟಗಳ ಕಿಚ್ಚಾಟ, ದೂರದ ರೈಲಿನ ಸದು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಭಯಾನಕ ಸಂಗೀತದಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ರಾಮೇಶ್, ಚೆನ್ನೈನಿಂದ ತನ್ನ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದ ಯುವಕ. ತಾಯಿಯ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಸುದ್ದಿಯಿಂದ ಆತುರದಿಂದ ಊರಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಿದ್ದ. ರೈಲಿನಿಂದ ಇಳಿದಾಗ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ತಲುಪಲು ಆ ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯೇ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗ. ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ಟಾರ್ಚ್‌ಲೈಟ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ನಡೆದ. ಹಾದಿಯ ಮೊದಲ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದವು. ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಗಾಳಿಯ ಸದ್ದು, ರಾಮೇಶ್‌ನ ಮೊಬೈಲ್‌ನಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದ ಗೀತೆಯ ಸ್ವರ. ಆದರೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ದೂರದಿಂದ ಒಂದು ಕೂಗು ಕೇಳಿತು, ಯಾರೋ ಕರೆಯುವಂತೆ, ಆದರೆ ಯಾರೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. "ಪ್ರಾಣಿಯಿರಬಹುದು," ಎಂದುಕೊಂಡು ಅವನು ಮುಂದುವರೆದ. ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಹಳೆಯ, ಶಿಥಿಲಗೊಂಡ ಕಟ್ಟಡ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅದರ ಬಾಗಿಲು ಅರ್ಧ ತೆರೆದಿತ್ತು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಮೇಶ್‌ಗೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಭಯ ಶುರುವಾಯಿತು. ದೂರದಿಂದಲೇ ಆ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ದಾಟಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ನೆರಳು ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು. ಬಿಳಿಯ ಸೀರೆಯಲ್ಲಿ, ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಮಹಿಳೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ಕೇಳಿದ, "ಯಾರದು?" ನೆರಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ತಿರುಗಿ, ರಾಮೇಶ್‌ನತ್ತ ನೋಡಿತು. ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. "ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು," ಎಂದು ಗೊಣಗುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಮಾತನಾಡಿತು. ರಾಮೇಶ್ ಭಯದಿಂದ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿದ. ಆದರೆ ಆ ನೆರಳು ತನ್ನ ಒಣಗಿದ, ತಣ್ಣಗಿರುವ ಕೈಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಿತು.  ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿದ—ಕಾಡಿನ ಆಳಕ್ಕೆ, ಮರಗಳ ನಡುವೆ. ಆ ಧ್ವನಿ ಇನ್ನೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು: "ನನ್ನನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಡಬೇಡ!" ರಾಮೇಶ್ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡ. ಟಾರ್ಚ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿ, ಉಸಿರನ್ನು ತಡೆದು ಕುಳಿತ. ಹೃದಯದ ಬಡಿತವೇ ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. "ಇದು ಕನಸಾಗಿರಬೇಕು," ಎಂದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಸಮಾಧಾನಿಸಿಕೊಂಡ. ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ, ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ಅವನು ಮುಂದುವರೆದ. ಆದರೆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಫೋಟೋ ಕಂಡಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಿಳೆಯೇ ಇದ್ದಳು, ಬಿಳಿ ಸೀರೆಯಲ್ಲಿ, ರಕ್ತಕ್ಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ. ಕೆಳಗೆ ಬರೆದಿತ್ತು: "೧೯೭೫ರಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಯಾದ ಜಾನಕಿ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಯಾರಾದರೂ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಂದರೆ, ಆಕೆಯ ಆತ್ಮ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ." ರಾಮೇಶ್ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿದ, ಒಂದೇ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಊರಿಗೆ ತಲುಪಿದ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದ, ಆದರೆ ಯಾರೂ ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಆ ರಾತ್ರಿಯಿಂದ, ರಾಮೇಶ್ ಆ ಕಾಡಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ದಾಟಲಿಲ್ಲ. ಜಾನಕಿಯ ನೆರಳು ಇನ್ನೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ... ಮೂಲ: ತಮಿಳು ಕಥೆ, ಓದಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು : ಮಣಿ ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ ತಾಣ