___LINK_OPEN_href="http://1.bp.blogspot.com/_gPxlWTdaoYU/S2RmerWsRTI/AAAAAAAAAY8/ucFOhtrxe3s/s1600-h/IMG_0091.JPG"___ ಇಂದಿನ ಚಂದಿರ ದಿನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದೆನಿಸಿದ್ದು ಇವತ್ತು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.. ನಿತ್ಯವೂ ಹಾಗೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.. ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಪ್ರಥಮದಂದು ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ಚಂದ್ರ ಅಡಗಿದರೆ, ಬಿದಿಗೆಯಲ್ಲಿ ರೇಖೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.. ಬೆಳೆದು ಬೆಳೆದು ಹುಣ್ಣಿಮೆಗೆ ಹಣ್ಣಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪ್ರೌಢಿಮೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.. ಒಂದು ಪ್ರಭಾವಳಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ.. ಚಂದ್ರನ ಸುತ್ತ ಸಾವಿರ ಚಿಕ್ಕೆಗಳಿದ್ದರೂ ಅವು ಎಂದೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಲ್ಲ.. ಗಾಳಿ ಬಂದೆಡೆ ತೂರಾಡುವ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ತೆಳ್ಳಗಿನ ಹಾಳೆಯಂತೆ ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ಚಂದಿರನಲ್ಲಿ ಕಲೆಗಳಿವೆ ಎಂಬುದು ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತದೆ..

ಇಂದಿನ ಚಂದ್ರ ನೀಲಿಯಾಗಿದ್ದಾನಂತೆ?.. ಚಂದ್ರನೂ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾನೆಯೇ? ಹೌದು.. ಅವನಿಗೆ ಭಯ.. ಬೆಳಗಾಗುತ್ತಲೇ ತೋಟಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿದ ದನವನ್ನಟ್ಟಿದ ಹಾಗೆ ಬಾನಿನಿಂದಾಚೆ ಓಡಿಸಿಬಿಡುವ ಸೂರ್ಯನ ಭಯ.. ಚಂದ್ರನಿಗೂ ಬೆಳಗನ್ನು ಕಾಣಬೇಕು.. ರಾತ್ರಿ ಕಾರ್ಮಿಕನಂತೆ ಬಂದು ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಅನಿಸಿದೆ.. ಆದರೆ ಆ ಹಾಳು ರವಿ ಬರಗೊಡುವುದೇ ಇಲ್ಲಾ.. ಅದಕ್ಕೆ ಚಂದ್ರ ಈಗ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.. ನೀಲಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ..

ಅಕಾಶದ ನೀಲಿಯನ್ನು ತಾನೂ ಹೀರಿ ದಿಗಂತದೊಳಗೆ ಅಡಗುವ ಹುನ್ನಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬಂದ ಸೂರ್ಯನ ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಈ ಲೋಕದ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಹೀರಿ ತಾನೂ ದಿನಕರನಂತೆ ಬೆಳಗುವವನಿದ್ದಾನೆ.. ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಯಾಗಿದೆ.. ಇನ್ನು ಚಂದ್ರ ರಾತ್ರಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.. ಅಕಾಶದಂತೆ ನೀಲಿಯಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದೇ ಅನಂತದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಚಂದಮಾಮ ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಮಗು ಹಠಮಾಡುತ್ತಿದೆ.. ರಾತ್ರಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ತೋರಿದರೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಹೊಳಪಿನ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಜಲಧಾರೆ ಹರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅಮ್ಮ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.. ಚಂದ್ರನಿಗಿದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ..